hiçbir şey olmamış gibi 

yağıyor yağmur 

hep 

 

"persona, 

latince kökenli bir kelime olup en genel 

anlamıyla "maske" veya bir kişinin dış 

dünyaya gösterdiği "sosyal yüz",

karakter demektir.

jung'a göre "persona", bireyin topluma 

uyum sağlamak, kabul görmek veya içindeki 

gerçek benliğini dış 

dünyanın baskılarından

korumak için takındığı sosyal maskedir. 

günlük yaşamda, iş yerinde ya da topluluk 

içinde giydiğimiz bu rol, öz benliğimiz 

ile dış beklentiler arasındaki köprüdür."

 

      dünden kötü, yarından iyi

midesi kanıyor chaim soutine'in

kaçtığı her yer rutubet kokuyor

oralarda ölecek

-neden beni. . .

- ben de sana soracaktım.

bir şeyler vardı

silmiştir rüzgâr şimdi

sırtımda hortum izi, 

annesi suzanne valadon, 

utrillo'yu pencereden atıyor. 

beterin beteri var. 

ha-ha

 

*

bir evin yanışını hatırlıyorum, karşıda biri 

sigarasını yakıyordu kibritle. küçükken bir kuşun

kafasını koparışımı, bir kiraz ağacını yakışımı.

yağmurda bir kadın balkonunu yıkıyor. anahtar 

deliğinden gözetlemeler. bir kadının elini 

hatırlıyorum, kalmadım. arkadaşının silgisini 

çalan birini hatırlıyorum, güzel kokuyordu 

demişti. biten kalemler hatırlıyorum.

taciz hatırlıyorum. evlilikler, ihanetler, yalanlar, 

ağlamalar, acıklı kalışlar, intiharlar, cinayet 

hatırlıyorum, duvarda kanlar. hırsızlıklar 

hatırlıyorum, kirlenmiş hissettiren. bir annenin

bir babanın eline bıçağı saplamasını perde 

asarken. bankları hatırlıyorum, hiç gülünmemiş. 

kanlar içinde mutfakta baygın bir kadın 

hatırlıyorum, düşük yapmış. yanında uyanmasını 

bekliyor köpeği. bir uçak kazası hatırlıyorum, 

paramparça cesetler naylon çuvallarda kan

damlatarak soğuk hava deposuna kaldırılıyordu. 

trafik kazası hatırlıyorum, çıplak ayaklı, yolun 

kenarına savrulmuş. sevdiklerimin ölümünü, 

sisi karı yağmuru hatırlıyorum, üşüdüğüm. 

delirenler hatırlıyorum. iki uzak düşüncenin 

yan yana gelişini hatırlıyorum, koyu. kırmızı 

bir odada uyuyuşumu hatırlıyorum. üst üste 

2 ay kirasını ödeyemediğim bir evden kovuluşumu 

hatırlıyorum, bir inşaatta yatışımı. 

bir haftada, sigara ve "budala"yı. ölüm döşeğinde 

bile beni görmek istemeyeni yıkayışımı, 

şimdi kim zavallı! bir söküğü dikişimi 

hatırlıyorum. pırıl pırıl gülüşler hatırlıyorum.

mutluluğu.  içimden, gel! deyişimi hatırlıyorum. 

oysa verecek hiçbir şeyim yok, hatırlıyorum... 

unutmayı hatırlayacağım.

pıhtı

40 yıl öncesine ait bir telefon rehberi

buldum bir eskici arabasında. hüzünlü 

van gogh sarısı sayfaları da var. tamam 

bir iz var, bu or(t)ada, var(mış)lar.

ama kim bu insanlar, kaçı yaşıyor, 

kaçı hayal kırıklığı içinde ölmüştür

acaba. ne çok şey belirsiz.

"tempus fugit", zaman uçup gider!.. 

arzularını bilerek kısan, eylemsizleşen,

susarak kendini küçültüp kalan olası 

izlerini de bi yerlerde sessizce ölerek 

rehberden sil(dir)en, daha 

fazla hayal kırıklığı yaşamamayı da 

garanti altına almış olur mu. 

pıhtı.

 

şeylerin korku sızdırması. yitik.

geçmişin kokusu.

köşeler, uzak noktalar katlanıp 

yapışıyor

bir ipin üzerinde; tarihler, quipu. 

siyah, düğümlü ve yakan. neler 

sizden.

"aşırı soğuk havalarda aldığımız nefes

buz kristallerine dönüşür. buna

"yıldızların fısıltısı" denir."

güzel ölüm."çıt".

"Yorgun, eylemleri ve gerçekleştirme gücünü tüketmiştir. Artık yeni bir şeyi yapacak veya bitirecek enerjisi kalmamıştır. Ancak olasılıklar dünyası hâlâ yerindedir; sadece o kaybetmiştir...

Bitik, bütün imkânları ve ihtimalleri tüketmiştir, artık yeni bir olasılık yaratmak veya bir şeyi mümkün kılmak imkansızdır: "...bitik hiçbir şeyi mümkünleştiremez..."" * 

sağ kalmak... ne yazık ki sağ kalmak için "bitik"in yapabilecaklerinin listesi kısa, 

"krapp'ın son bandı" ya da  "oyun"  

orada dolaşır. ya da işte yani belki, 

kafka'nın bir olanak olarak düşününülebilecek o cümlelerinin 

son kısmı çağrılabilinir:

" ... sonsuz küçülmek".

ve/ya:  

"PARALIPOMENA.

Kuyu derin, kovanın aşağılardan çıkıp gelmesi yıllara bakıyor 

ve kova șu an hızla aşağılara iniyor, senin eğilip arkasından bakabileceğinden de çabuk; daha elinde tuttuğunu sanırken kovanın 

kuyu dibine vurduğunu duyuyor, hatta bunu bile işitmiyorsun.

Suskunluk, yetkinliğin özelliklerindendir." **

* gilles deleuze, bitik

quad ve diğer televizyon oyunları

(beckett üzerine)

  (alıntı, özetle)

çevirenler: can gündüz & ayşe orhun güntekin

(norgunk yayınları)

** franz kafka, bir savaşın tasviri

çeviren: kamuran şipal

(cem yayınevi, 5. baskı, 1993)

fotoğraf: eylül 2026

u. a.

1 eylül 2026

 

    

                                               u. a. 2026

     agave sisalana

        (sabır otu)

                  denir ki

      ortalama 80 yıl yaşarmış 

      ve ömrü boyunca sadece

      1 kere çiçek açarmış 

      ve açtıktan 

      1 ay sonra ölürmüş. 

"yalnız 

senin için.

Orda, dil olmaksızın da

yer bulan her ne varsa

onunla."   *

 

* paul celan

resim: u. a. 

             . . . 20 ağustoslar için.

     " yarın gibi tadı, daima gibi

     . . .  simdi senin onlar, al onları işte, senin ikisi de

     ismi, eli... 

     al onları rehin diye. . ."   *

        * paul celan

u. a. / ağustos 2026

             

              "Su: ne

       . . . Seni anlıyoruz hayat."  *

1.

                                                

                                                       2.

           

                                           3.

                                   * paul celan'dan

                                                                    video: u. a. 

                 saudade 

 

                             29 temmuz 2026, u. a.

       生 き 甲 斐   

      ikigai *

* dünyanın en güzel kelimeleri seçilmiş,listede ilk 15e kalan kelimelerden biri"ikigai"."kelime genellikle kişinin hayatındaki değer kaynağını, hayatını değerli kılan şeyleri belirtmek için kullanılıyor,kabaca,"uğruna yaşadığınız şey, sabah uyanma sebebiniz" gibi bir anlama geliyor."

 

                      

vermeer'in "delft manzarası" tablosu 

geliyor ilkin, derinlerdeki o duvara düşen 

ışık ve ardından "kayıp zamanın izinde" o ışıktan bahseden proust 

ve sonra tarkovsky ve sonra kieslowski'nin "kırmızı"sında 

pencereden bir an parkeye düşen 

ve sonra kayboluveren. 

birazdan gidecek ışık.

                            25 temmuz 2026

şimdi(de)(n)

yok öte!

murat üstübal

murat üstübal

biçim-siz şiir: dizge-dışı poetika

(160. kilometre, haziran 2026)

 

                                           

               temmuz 2026

 

          pas yürüyor, eller kuru

          kış eski, su eski, güneş eski

u. a. / temmuz 2026

 

                 "istanbul fog (prelude no.17)"                                                                için 

              ilhan mimaroğlu'na

                                            ilhan mimaroğlu 

(11 mart 1926, istanbul - 17 temmuz 2012, new york)

                                                      fotoğraf: u. a. 2012

                                                     derinlerde moda/istanbul

"dantes........ destan"

kısa ya da uzun, yolculuklarda,
insan arada kendisini evde bırakabilse
...
ya da sadece yola çıkmak gereklidir 

hiç planlamadan, arada. böyle böyle insan kendisine alışacaktır belki

...
hayat göstermiştir, sonuçta evde, yolda,kıyıda, ötede, hiçbir yerde güvende degiliz

...

(fotoğraf: u. a. 2026)

eski bir alıntı

            burada dursun diye düşündüm, kimbilir 

     kimler kenara itilmiştir bu açmazla. 

     eski bi alıntı işte diyordum. 

     o komşuya, eşi, dostu, yakın uzak 

     akrabayı, arkadaşı, işi,   

     meslektaşı da ekleyin ya da kötü 

     bir karaktersizi bile, o kadar da

     eski değilmiş...

     ". . . nereye gittiklerini biliyor      gibiler Omelas’ı bırakıp gidenler."

                temmuz 2026 / u. a.

                              k e y y  

 u. a.

2026

          

    

            boğulanlar sokağı

             haziran 2026, u. a.

    soğukta 

    katılaşıyor toprak,

    zorlaşıyor 

    kazmak.

ya da belki şöyle: 

    soğukta 

    katılaşıyor toprak,

    zorlaşıyor 

    inmek 

    dedi su.

          

     "uzun sürmüş bir 'kışın' akşamı"

       

            haziran 2026, u. a.

                63 cm x 29.7 cm

            sular kanlı tarlalardan

               yorgun çıkar 

I.

II.

III.

                haziran 2026

                       u. a.

         

                pus itti

       düştüm

       oyuldu

       kemiğim

                haziran 2026 / u. a.

          

             kırık ve kesik

             kesik ve solgun

             çökeliyor 

             kum

 

haziran 2026 / u. a.

 

     "Licht, mehr Licht!"

     "Işık! (Biraz) daha ışık."

     goethe'nin 22 Mart 1832'de ölürken söylediği 

     son sözler oldugu söylenir bunun.

     yanındaki odanın perdesini açmıştır.

 

                                  haziran 2026 / u. a.

                           "düşen taşlar altında 

                           cam ya da yaprak kapılmışsa sulara..." *

                           ya da işte, yani belki,

                           "... yangınları söndürüp geleceğim." *

                     

                                                         * b. necatigil

 

                belirti(ler)

                                             (u. a.)

                      bereler 

       

                                             (u. a.)

          ağrı müziği

haziran 2026

 

                    

                         "Bir kuru yer bu yağmurda 

            Hâlâ aramasındayım" *

                                                I.

II.

* behçet necatigil, ktl şiirinden

resim: u. a.

4 & 7 haziran 2026

             n e d b e ye

            rıza...

                                                    

                                                                    3 haziran 2026

 

              ego poli kurasmenos

                       I.

II.

                                     haziran 2026