kıyılar gölgelerin evi, yüzülmüş 

bir sessizlik derme çatma bi kavak 

evinde."hiç korkma"denmiş bana 

tuzlanırken, ağlamamışım.çok sonra, 

bana yapışmış bir bırakılıp 

gidilmiş "sus,söyleme"yim,

geçmişe kaçan bir 'şimdi'de.