pıhtı

40 yıl öncesine ait bir telefon rehberi

buldum bir eskici arabasında. hüzünlü 

van gogh sarısı sayfaları da var. tamam 

bir iz var, bu or(t)ada, var(mış)lar.

ama kim bu insanlar, kaçı yaşıyor, 

kaçı hayal kırıklığı içinde ölmüştür

acaba. ne çok şey belirsiz.

"tempus fugit", zaman uçup gider!.. 

arzularını bilerek kısan, eylemsizleşen,

susarak kendini küçültüp kalan olası 

izlerini de bi yerlerde sessizce ölerek 

rehberden sil(dir)en, daha 

fazla hayal kırıklığı yaşamamayı da 

garanti altına almış olur mu. 

pıhtı.