vortex

 

 

 

 

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

uygar asan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 girdap

 

                                                                         richard serra için

 

 

boz haritalar. çıkmaz sokaklar. yalan yanlış yorumlar.

oldurulmamışlar. etin susturul(a)mayan böğürtüsü.

üstümüze sinmiş yangın kokusu.

 

nedir bu su. yani kimdir işte bu su.

 

kim kimin duvarı. ne zamandı ilk çarpma.

kılcallarda ark atlaması. şişen düğümler.

 

nasıl çıkılır kapandan.

yani nasıl boşal(tıl)ır kanla

dolu bu kâse.

girdap.

 

nefes al. ver. al. ver. hala yanıyor kaslar.

mevsim de kış ha!

girdap.

 

 

SON SÖZ :

gittikçe arsızlaşıyorlardı. kendimi

öldürerek onlara bir ders vermeye

karar verdim.

 

 

 

uygar  asan

 

 

 

 

 

ilk yayımlandığı yer:

no edebiyat, sayı: 3, mart 2008;

küçük değişikliklere uğratılarak 16 ocak 2011'de

"açık hava"ya, şimdi de buraya alınmıştır

.

.

.

 

 not:

serra'nın 'vortex'inin fotoğrafı internetten alınmıştır,

fotoğrafı çekeni ne yazık ki bulamadım;

haberdar olan uyarırsa sevinirim

.

.

.

 

 

antoni llena,

david i goliat, 1992...

 

 

 

fotoğraf:

uygar asan

barcelona, 2013
 

 

 

 

 

 

         



             entropi a
          cut up / logos



          a.
               savaş sürüyor. sis soğuk. uykum yok. kazanmak benim umurumda mı.
               bazen evet bazen hayır, 'kazanmak'tan ne kastedildiğine bağlı.
               rüzgâr çatır. cesedim şurda burda.


               1 tekila, ½ bira, bir tekila daha, sonra biranın kalanı.
               her şey derinlerde gömülü diyen gelsin şimdi.


kural 1.
   herkes şüphelidir.
kural 2.
   biri ‘dün’ diye başlıyorsa lafa, kendini sakın.


                                   a1.
                                   mono logos 1:
                                   yitmişsin de haberin yok.


          b.
               çaaat. elektrikler gidiyor. canlı sanki de,  gidiyormuş. bir de ‘ler’ yani.
               bereket şimdiki sigortalar otomatik. eskiden (kural 1) bazen gerekirdi de
               bozuk para koyardım sigortanın dibine. malum, para elektrik geçirir.
               paranın işkence aleti potansiyeli.



          c.
               part mı önemlidir feldman mı. tabii ki feldman. part gitsin allah'ının dibinde
               otursun. benim allahım yok.  iki şey için bu satırlarda o: alina bir,
               britten için yaptığı iki.
               yani sus sus nereye kadar.


                                  c1.
                                  mono logos 2:
                                  n’oldu şimdi bunları dedin de.


          ç.
               her kapalı sistemde karışıklık zamanla artar,
               termodinamiğin 2. yasası.


                                ç1.
                                duo logos 1:
                                A- onun öldüğüne sevindin mi?
                                B- evet.
                                A- benim için fark etmiyor, eskisi kadar yalnızım.


         d.
              yol kenarında piknik. çok sonra anladım neden ‘içi boş’un kullanılmadığını
              filmde. içimde kalmasın bari şunu da söyleyeyim:
              ya ben çok üzülüyorum stirner’in sonuna.

         
                               d1.
                               duo logos 2:
                               XX- yapısal zaaf işaretleri gördüm mekânda.
                               XY- hepimiz öyle.


         e.
             tekrarlanan yapıları severim, ama şimdi değiştiriyorum:
             “satürn’ün bir uydusunda”  iki dünyalı konuşuyor,
             biri diyor ki diğerine, “geldiğin yer kadar kötüsün”.





SON SÖZ:
“bat dünya bat!”





uygar asan
2008




not:
ilk kez 9 ocak 2011 tarihinde
www.acikhava.blogspot.com
da yayımlandı.

"kim hazlarını gizlemek ister ki?"   *

("who wants to hide his pleasure? " )  *

1.

2.

* james joyce

foto / grafik:

uygar asan, 2013

bir rüyada bir ağaç ne zaman sadece 'bir ağaç'tır?..

(when is a tree just a tree in a dream?..)

 (II)

fotoğraf:

uygar asan

eylül 2013

                           kaybeden


                  arsene wenger anlatıyordu: "sumo güreşlerinde
             güreşin sonunda bazen kimin kazandığını
             anlayamazsınız. kazanan, kaybeden incinmesin
             diye sevincini gizlemiştir."

"şimdi kuzey neresi güney neresi bilir misin?"  *

(do you know where is north and where is south now?) * 

*  ece ayhan

fotoğraf:

uygar asan

ağustos 2013



                    fermuarlı öykü


             öncesi var tabii ama fermuarın giysilerde ilk kullanılmaya başlandığı
             yıl 1913. fermuar kritik!..

             "çocukluğum çok güzel geçti" denir ya, sonra sonra inildikçe
             çarpık örgütlenmiş bir karanlık çıkar; bastır, çarpıt, soldan geç,
             ha-ha.
             söylemeli, herkes az ya da çok piranesi'dir...

             bünyenin 'çöküş' gibi algıladığı süreçler var. içinde kırılgan
             bir zarifliği ve inanmak için kurulmuş acıklı bir ayrıntılandırmayı
             barındıran. yeryüzünde hiçbir şey, bir çöküşün aynı anda taşıdığı
             zarif ve acıklı ayrıntılandırmaları içinde aynı anda taşıyor olamaz.
             ince bir çizikte kanın sessizce belirivermesi gibi.
             kuyunun dibinde suyun bulunacağını umalım!..

             1913 ilk kez iki şeyi aynı anda tutmanın yılı.
             'ya o ya bu' değil' fermuar, 'hem o hem bu'nun bilinci o...



             uygar asan
              eylül 2013

 

 

 

 

 

 

fotoğraf:

uygar asan

ağustos 2013

 

 

kum saati kumu yetiştirme sanatı

"iki insanın bir araya gelmesi aynı şekilde bir daha asla olamaz. zen'in çay töreni

o tekil anın altını çizer hep." sahaflık yaparken sattığım zen'le ilgili o kitaptan mıydı,

hatırlayamadım şimdi, herhangi bir yerde okumuş da olabilirim, belki bir filmden...

'nasıl?' sorusu yerine 'neden?' sorusuna eğilmek başka bir dünya çıkartır karşımıza,

kişilikler açısından da. 'nasıl?' yüzeye, 'neden?' içeriye gönderir, çoğunlukla. bir

böcekbilimci vardı şaşkın bakkal'da oturan, çekememiştim fotoğraflarını; 'neden?'.

konu değişiyor biliyorum ama, aklıma gelmişken bir daha yazayım: insan türünün

su üstünde durma çabasını hiçbir zaman anlamadım, şu yüzme dedikleri şeyi yani.

su orada, sen de kıyıdasın, şart mı şimdi içine girmen, içine girdin hadi şart mı üstünde

durmaya çalışarak o tuhaf debelenmeleri yaratman?

nerede geçiyordu, biri sinirlenip mekandaki sandalyeyi kırmıştı da

yan taraftaki biri sakince sormuştu: sandalye sana ne yaptı ki? bir kişi de tutup sormaz,

bakalım su seni istiyor mu? yok illa işgal edecek. dünya balık kaçışmıştır, o su

üstünde durup o acıklı hareketleri yapacak diye. zavallılar milyon yıldır alışmaya çalışıyorlardır

bu insan denilen formata suda. bu sandalye meselesi berbat bir diyalog gibi tınlamıştı

ilkin bende, şimdi öyle düşünmüyorum.

neyse.

kum saati yapan bir atölye vardı, adamın biri de kum saatleri için kum satıyordu atölyeye.

hep merak ederdim nerden getiriyor bu kadar ince kumu diye. pikabının, ne bileyim 50nc

kamyonunun arkasında kum saati kumu yüklenmiş ilerliyor işte. kum saati kumu satan

adam işin 'nasıl?' kısmındaysa, örneğin son çuvalı 50 nc'ye yükledikten sonra kamyonun

arka kapağını kapatmadan önce o son çuvala bir yumruk atabilir, atması muhtemel yani.

diyelim böyle oldu, ee n'oldu peki şimdi 'neden?'e?
 zaman daralıyor...

kum saati kumu satıcısının sağ elinin üstü hafifçe kızarmış. kamyonu sürerken sadece
asfalta bakıyor, etraftaki kuma, tarlaya bakacak değil; alt yapı-üst yapı meselesi.

 

SON 1:

arnavutköy belediyesini aradım. 78m2 toprak kiralıyormuş belediye. 10 m2'si kazma,

kürek türü malzemeleri koymak için küçük bir depoymuş geriye kalır 68 m2. yıllarca

yaşadığım o bodrum katının yüzölçümü. geçmişten kaçılmıyormuş, ha-ha... kibar kibar

anlattı bunları telefondaki kadın. kibar insanları seviyorum, "ince ayrıntıları ezdiğinden

dolayı kaba olan her şeyin hayatın egemen örgütlenmesinden yana olduğu"nu
düşünüyorum; "bir durumcu sözlüğe önsöz".
neyse,  toprak parçasının yıllığı 500 liraymış. 520 olsa haftalığı 10 lira yapar,
aylığı 40 lira. fena gelmedi bana, ayda 40 liraya deposuyla 78m2 toprak sahibi olmak.
 ismimi yazdırdım, arayacak.

insan sadece kum saati kumu tarlası yapsa orayı yine mutlu olur.
hadi mutluluk büyük kelime, memnuniyet diyelim o zaman.

üstelik de o son çuvala hiç ihtiyacım olmayacak...

 

SON 2:

borges'in öykülerinden birinde sanırım ibn-i sina'ydı bahsettiği bir-iki paragraf tutmaz

bir kısım vardı. ibn-i sina odasında çalışıyor, sonbahar. çocuk sesleri duyulmaya başlıyor

avludan. bir ara başını el yazmalarından kaldırıp pencereye doğru gidiyor. avluda çocuklar

bilmediği bir oyun oynuyorlar, bruegel olsa bilirdi. dalıyor ibn-i sina. rüzgar çıkıyor.

avluda kumlar havaya kalkıyor. kum saati kumu satıcısının en sevmediği şey rüzgar.

zaman, ne garip!..

 

SON 3:

"fenikelilerin başkalarını düşünen insanlar olduğu" doğru mu?..

 

uygar asan

eylül 2013

 

 

 

plati / yassıada I

 

 

fotoğraf:

uygar asan

25 ağustos 2013

 

 

not:

plati / yassıada 1947'den 1978’e kadar deniz kuvvetlerininmiş.
27 mayıs 1960 askeri darbesinden sonra deniz kuvvetlerinin yaptığı
bu spor salonu bir mahkeme salonuna dönüştürülmüş
ve demokrat partililer burada yargılanmış...

 

 

 

 

 

 

 

 

plati / yassıada II

 

 

 

fotoğraf:

uygar asan

25 ağustos 2013

 

 

 

 

yoğurt

 

0.

sütü genişçe bir kapta mayaladıktan sonra kabın kapağını kapatır üstünü de kat kat kıyafetlerle
örterdi annem. ertesi sabaha hazır olurdu yoğurt. okula giderken alır giyerdim kazağımı,
yoğurt kokardım sınıfta.

 

0.1.

sütü genişçe bir kapta mayaladıktan sonra kabın kapağını kapatır üstünü de kat kat kıyafetlerle
örterdi annem. ertesi sabaha hazır olurdu yoğurt. okula giderken alır giyerdim kazağımı.
bir gün ilk dersin sonlarına doğru, birden sütten nasıl yoğurt yapılacağını anlatmaya
başlayıverdi öğretmen.

 

0.2.

sütü genişçe bir kapta mayaladıktan sonra kabın kapağını kapatır üstünü de kat kat kıyafetlerle

örterdi annem. ertesi sabaha hazır olurdu yoğurt. okula giderken alır giyerdim kazağımı.

bir sabah sırada yanımda oturan arkadaşım öğretmenle konuşup yerini değiştirdi.

 

0.3.

sütü genişçe bir kapta mayaladıktan sonra kabın kapağını kapatır üstünü de kat kat kıyafetlerle

örterdi annem. ertesi sabaha hazır olurdu yoğurt. bir akşam sakladım kazağımı.

uygar asan
ağustos 2013

 

 

 

barcelona museum of contemporary art

( museu d'art contemporani de barcelona)

MACBA

 

mimarlar: 

richard meier & partners (1987-95)
 

 

fotoğraf:

uygar asan
barcelona, 2013

 

 

 

dirim

1.

bir otel odasında bırakılan parmak izleri... parmak izlerinin eşleşmesi için sanırım galton'du
on dört noktanın eşleşmesi yeterli diyen. bir parmak izinin o gün bıraktığının dışında tekrar
aynı odada belirmesinin olasılığı ne, temizlik sırasında atlanma olasılığını da ekleyerek. birisi
bir otel odasını tekrar istemişse resepsiyondan, o odada hayat belirmiştir, sonu kötü bitse de.
o odadan sağ çıkılması dirim demektir.

hep...

2.

ses ve kokuyla tetiklenen korkuların kalıtsal olduğunu söyleyen jung’du sanırım.
ses ve kokuya  dair belleğin işleyişi tek başına ilginçken buna ses ve kokuyla tetiklenen
korkunun kalıtsallığının eklenmesi iyice ilginç. madlen çikolatalarının kokusunu anımsayıp
diyelim korkuya kapılsaydı ve bunun üzerine korkudan titrerken hem de, birkaç sayfa
yazsaydı proust, o sayfaların kalıtsal sayfalar olduğunu mu düşünürdük peki? değil elbette.
değil elbette diye yazınca da bilinemez bir şeyler var mı demek istiyorum yazı ve yaratıcılıkla
ilgili? değil elbette. eee? eee’si yok. sesin ve kokunun ne zaman korku, ne zaman hoşnutluk
duygusu getireceğini tecrübe ede ede öğrenebilir miyim? böylece de kendimi korumuş olmaz
mıyım? evet. örneğin  silgi fabrikalarında silgilerin, köşelerinin törpülenmesi için tamburda
topluca çevrilip dururken çıkardıkları ses bende korku yaratıyorsa bir daha hiçbir silgi
fabrikasına gitmem olur biter. ama silgilerin tamburda topluca dönerken çıkardıkları sesle
günün birinde alakasız bir yerde bir başka ses eşleşirse yani ben öyle algılarsam panikle
kaçmaya mı başlayacağım? belleğim başka bir ortamda bir başka şeyin
çıkarttığı bir sesi  yanılıp silgilerin çıkardığı sesle eşleştirebiliyorsa,  olasılık olarak bunu
bir başka ses için de yapabilir. yani belleğim çığırından çıkar da seslerin benzeşliği salgınına
tutuluverirse…

en iyisi evden çıkmamak ve evde korku yaratabilecek her şeyi atmak…

3.

johann adolph hasse’nin requiem’inin ‘agnus dei’ bölümünü dinlemek çekti dün canım.
dinlerken bir tablo seçip bilgisayarımda masaüstü yapayım ve ‘agnus dei’yi dinlerken
o tabloyu seyredeyim istedim. bir manessier uygun göründü bana, 1980 yılında yaptığı 
‘favellas III’ örneğin. bulup masaüstü yaptım. ‘agnus dei’nin birinci dakikasında aliye
berger’in gecekonduları geldi aklıma, ikinci dakikasında o gecekondulardan birinde
hikmet benol’ü düşündüm. ‘agnus dei’  bitmek üzereyken ‘favellas III’e bakmaya başladım
tekrar, belki de müzikle birlikte ilk kez. ne zaman sonra müziğin sustuğunu fark ettim.
‘agnus dei’ ile ‘favellas III’ hiç aynı anda yan yana olmamışlardı aslında. iki şeyi birlikte
algılama isteğime zihnim yanaşmamış, önce ilk ikisini geçip üçüncüye, sonra dördüncüye
atlamış. sonra tabloya geri dönmüş, bunu yaparken de ilkini yani müziği dinlemez olmuş;
falan filan...

dirim/im! alışıyor mu insan eksik kalmaya…

 
uygar asan,

temmuz 2013





 

 

 

 

 

 

foto:

uygar asan,

2012

"derin olan kuyu değil kısa olan iptir." *


("the short is not the well but the rope."  *

*  konfüçyüs

foto:

uygar asan, 2012

Khosrovidukht (8. yüzyıl başları)

Sahakdukht (8. yüzyıl başları)

Kassia (810–867 ?)

Hildegard of Bingen (1098–1179)

Azalais de Porcairagues (12. yüzıl ortaları)

Iseut de Capio (1140–?)

Tibors (12. yüzıl ortaları)

Marie de France (1175?–1225?)

Alamanda de Castelnau (1160 ? – 1223 ?)

Maria de Ventadorn (12. yüzyıl sonları)

Beatritz de Dia (12. yüzyıl sonları /13 yüzyıl başları)

Blanche of Castile (1188–1252)

Castelloza (13 yüzyıl başları)

Dame Margot (13 yüzyıl başları)

Duchess of Lorraine (13. yüzyıl)

Maroie de Dregnau de Lille (13. yüzyıl)

Dame Maroie (13. yüzyıl)

Garsenda de Proensa (13 yüzyıl başları)

Birgitta of Sweden (1303 ?– 1373 ?)

  

 

700 - 1400 yılları arasında yaşamış bu on dokuz kadın besteci
hakkında ne biliyorum?
bir kişi,
o da sadece duymuşluk dışında tamamen hiçbir şey...



https://www.youtube.com/watch?v=HjOrIiS4U9s
   

"borular sızdırmıyor."

                                                                                                       anita için…

("pipes don't drain.")

                      

  

fotoğraf ilk kez 'cin ayşe fanzin'in

"kadınların sürrealizmi" özel sayısında yayımlanmıştır,

sayı: 8, 2012 sonbahar

 

 

 

 

fotoğraf:

uygar asan 

hıdır köyü yakınları, van,

ocak 2012.

 

 

 

“… Hayvanın karnında, taşın karnında, zamanın karnında dönenir dururuz...  
An, karşılık vermeyen ve yitip giden, sıkışık, körelten ağartı,
dolaşan akıntıların götürdüğü buz yığını, donar. Gene gelecek…
Kurduğun düşe yaraşmaya çalış.”

 

octavio paz, “şiire doğru”.

çeviren: said maden,
 oluş yayınları, 1963

 

fotoğraf:

uygar asan,
2012



 

su geçmişten gelir.   *

(water comes from the past.)

1.

2.

* muko mukaşi...bir japon atasözü...

fotoğraf:

uygar asan, 2013

 

 

"aşındıran, dondurucu bir rüzgârın kiracısıyız

başka hayat belirtilerinin ortaya çıkacağını umarak

orada duracağız"

 

 

şiir:

marcelin pleynet, "kırda kahvaltı (1962)" içindeki "still"den,

'1945 sonrası fransız şiiri antolojisi', çeviren: levent yılmaz;

yapı kredi yayınları, 1993

 

fotoğraf:

uygar asan, 2013

 

 

 

 

 

müzik için şöyle demiş milet'li timogenes:

"yalnızca ayın devinimi ondan öncedir".



(pascal quignard, butes;
çeviren: turhan ılgaz, kırmızı yayınları, 2010)


 

 

"Torre Mare Nostrum" 

(Gas Natural Tower)

mimarlar:

Enric Miralles & Benedetta Tagliabue

 1998-2006

 

 

  

 

fotoğraf:

uygar asan

barcelona, 2013

 

 

 

.

.

.

ne tür yakınlıklar taşırsa taşısın her majör, minör iktidarın uzağında

ve yeniden iktidarı üretmeden, kıyıda ‘kaya-durma’k...

‘kaya-durma’ temasın, gelen ya da kurulan sözün ve eylemin akıp

durduğu bir iç zeminde belirir ilkin, hep…

 

zihnin, belleği çarpıtıp karanlıkta

belirdiği bir donması var, iktidarların katılığına benzeyen bir

‘varlığın donma hali’. risk kıyıda atlatılacaktır

ve donmanın çözülüşüyle beliren su,
varlığın pırıltılı açışıdır.  

 

yalnızlık hissi, zemin kayması ya da  aşınma riski, boğuntulu sahipsizlik

duyguları, zihnin donmaya evrilmesinin iktidara eklenme arzusunun

potansiyellerini  taşırlar içlerinde…

 

 

öznenin kendi kudretler listesinin aciliyeti ve olgunlukla üstlenilişi,
sabit olmayan bir yetişkinliğe geçişin başlangıç noktası;

'dia logos' a buradan açılma

.

.

.

 

 

 

 

mies van der rohe,

barcelona pavilion, 1929

.

.

.

                                                                                                                murat üstübal için

.

.

.

 

 

foto:

uygar asan

barcelona, haziran 2013

.

.

.